Leki i ich działanie

Cyclo3Fort
Łagodzi oraz likwiduje ból, obrzęki, drżenie nóg, uczucie ciężkości nóg oraz dolegliwości bólowych związanych z żylakami odbytu. Lek ten posiada działanie tonizujące i ochraniające na naczynia krwionośne (poprawia napięcie ścian naczyń żylnych, odporność naczyń włosowatych i obniża przepuszczalność naczyń krwionośnych).

Dicloberl retard
Dicloberl retard jest to preparat o działaniu ogólnym zawierający niesteroidowy lek przeciwzapalny. Substancją czynną preparatu jest diklofenak, który wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Diklofenak zmniejsza objawy odpowiedzi zapalnej (obrzęk, podwyższona temperatura ciała, ból, sztywność stawów). Preparat jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych i bólowych pochodzenia reumatycznego. Nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Po zastosowaniu doustnym diklofenak jest całkowicie wchłaniany. Preparat jest wskazany w leczeniu chorób stawów i tkanek okołostawowych: reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, choroby zwyrodnieniowej stawów, zapalenia okołostawowego, zapalenia ścięgien i kaletek maziowych, zapalenia ścięgien i mięśni, zespołów bólowych w wyniku zapalenia korzeni nerwowych w pourazowych zespołach bólowych.

Colchicum Dispert (kolchicyna) 
Alkaloid zmniejszający odpowiedź zapalną na mikrokryształy kwasu moczowego i hamujący fagocytozę. Leczenie ostrych napadów dny moczanowej. Początkowo 1 mg, a następnie po upływie 1 h 0,5–1 mg; maks. 1,5–2 mg/d. W razie konieczności 0,5–1 mg/d przez kolejne dni aż do ustąpienia bólu.
Profilaktyka ostrych napadów dny moczanowej podczas rozpoczynania stosowania leków o działaniu urykozurycznym. 0,5 mg 1–2 ×/d. Czas trwania leczenia należy ustalić uwzględniając częstość występowania napadów, czas trwania dny moczanowej oraz obecność i wielkość guzków moczanowych.

Doksycylina
Doksycylina to organiczny związek chemiczny, półsyntetyczny antybiotyk z grupy tetracyklin do leczenia stanów zapalnych i bakteryjnych. Wg receptury doksycylina + witamina C pozwala zabijać komórki rakowe.
Źrodło: https://wcpit.pl/pl/news/badania-witamina-c-podana-z-doksycyklina-niszczy-komorki-raka,1011?year=2017&page=9
Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych - zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, wywołane przez Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Streptococcus pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae. Zakażenia dróg moczowych - odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, wywołane przez Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Klebsiella species, Enterobacter species, Escherichia coli, Streptococcus faecalis. Choroby przenoszone drogą płciową, wywołane przez Chlamydia trachomatis, kiła (Treponema pallidum), wrzód miękki (Haemophilus ducreyi), ziaminiak pachwinowy (Calymmatobacterium granulomatis), rzeżączka (Neisseria gonorrhoeae). Zakażenia tkanek miękkich, wywołane przez wrażliwe szczepy Clostridium spp., Propionibacterium acnes. Zakażenia przewodu pokarmowego, wywołane przez enteropatogenne szczepy Escherichia coli (biegunka podróżnych), Entamoeba histolytica, Shigella spp., Vibrio cholerae, Clostridium spp. Zakażenia okulistyczne - w wyniku zakażeń wywołanych przez szczepy gronkowców i dwoinki rzeżączki, Haemophilus influenzae, przewlekłe zapalenie spojówek wywołane przez Chlamydia trachomatis (jaglica); może być leczone samą doksycykliną lub w połączeniu z lekami działającymi miejscowo. Borelioza z Lyme. Inne zakażenia - papuzica (Chlamydia psittaci), bruceloza (Brucella spp.) w skojarzeniu ze streptomycyną, dżuma (Yersinia pestis), tularemia (Francisella tularensis). Zapobieganie malarii.

Vessel Due F (sulodeksyd) 
Sulodeksyd z punktu widzenia chemicznego jest mieszaniną wielocukrów - glikozaminoglikanów (80% siarczanu heparanu i 20% siarczanu dermatanu) otrzymywaną z błony śluzowej jelit wieprzowych. Glikozaminoglikanem jest też heparyna, która występuje w organizmie w ziarnistościach wydzielniczych komórek tucznych.
Proces krzepnięcia krwi nazywany jest niekiedy kaskadą krzepnięcia, gdyż jest złożony i przebiega wieloma etapami, następującymi jeden po drugim. Po uszkodzeniu naczynia płytki krwi przylepiają do ściany naczynia w okolicy uszkodzenia, a następnie zlepiają między sobą, tworząc pierwotny czop hemostatyczny, który wstępnie hamuje wypływ krwi. Jest on jednak nietrwały i musi ulec wzmocnieniu. W tym celu płytki krwi stymulują lokalną produkcję fibryny (włóknika), który tworzy rozbudowane sieci wzmacniające czop płytkowy. W wyniku tych procesów powstaje skrzep płytkowo-włóknikowy.
Ciekawym zjawiskiem jest mechanizm tworzenia fibryny. Włókna fibryny mają dużą zdolność tworzenia sieci, nie mogą więc znajdować się w naczyniach krwionośnych w gotowej postaci, gdyż zatkałyby te naczynia. Dlatego we krwi znajduje się prekursor fibryny – nieczynne białko zwane fibrynogenem, które w razie potrzeby zostaje przekształcone do fibryny. W procesie tej aktywacji bierze udział kilkanaście białek, tzw. czynników krzepnięcia. Mogą to być białka znajdujące się w osoczu krwi lub zawarte w błonach komórek (tzw. czynnik tkankowy). Czynniki krzepnięcia oznaczane są cyframi rzymskimi i tak, na przykład czynnik I to fibrynogen. Niektóre czynniki krzepnięcia (tzw. zespół protrombiny, czyli czynniki II, VII, IX i X) wytwarzane są w wątrobie, a w procesie tym niezbędny jest udział witaminy K.
Czynniki krzepnięcia podlegają procesom hamowania, np. przez antytrombinę – polipeptyd wytwarzany w wątrobie, który działa hamująco na zaktywowane czynniki krzepnięcia, w tym trombinę (czynnik II) oraz czynniki Xa i IXa. Sulodeksyd wywołuje efekt przeciwzakrzepowy głównie przez hamowanie czynnika Xa oraz w znacznie mniejszym stopniu na drodze przyspieszania reakcji hamowania trombiny przez antytrombinę. Działanie przeciwzakrzepowe wzmacniane jest dodatkowo przez hamowanie adhezji płytek krwi oraz pobudzanie układu trombolitycznego. Sulodeksyd normalizuje również parametry lepkości krwi, głównie poprzez zmniejszenie stężenia fibrynogenu. Ponadto, aktywując lipazę lipoproteinową, powoduje normalizację zwiększonego stężenia lipidów.
Preparat jest wskazany do stosowania w celu: leczenia objawowego pierwotnej i wtórnej przewlekłej niewydolności żylnej,  leczenia owrzodzeń żylnych podudzi, jako uzupełnienie leczenia,  leczenia objawowego przewlekłej obturacyjnej choroby tętnic kończyn dolnych o umiarkowanym nasileniu,  przedłużonej wtórnej profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u chorych, którzy zakończyli standardowe leczenie przeciwzakrzepowe (3–12 miesięcy) z powodu zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej,  leczenia twardych wysięków u chorych z nieproliferacyjną, łagodną do umiarkowanej retinopatią cukrzycową.